07-02-09

Cobra-tentoonstelling

Cobra-tentoonstelling

De CoBrA beweging is zestig jaar geleden opgericht. En om dat in herinnering te brengen , houdt men een tentoonstelling in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel. De tentoonstelling omvat zo’n 180 werken van verschillende kunstenaars en schetst op die manier een historisch overzicht van deze opmerkelijke beweging.

la-luneCoBrA is een kunststroming die ontstond na de Tweede Wereldoorlog en vooral actief was van 1948 tot 1951. De CoBrA beweging  –men kan het reeds uit de naam afleiden– omvatte kunstenaars uit Kopenhagen, Brussel en Amsterdam. De kunststroming was vooral een reactie op de Tweede Wereldoorlog. Kunstenaars zagen in hoe wreed de wereld kon zijn en stelden vast dat rationaliteit zoek was. Daarom keerden ze terug naar kindertekeningen. Eenvoud. Maar tegelijk spreekt er uit hun schilderijen een expressieve kracht. Dat viel me ook meteen op. Elk schilderij is onrustig en vertelt een verhaal op zijn eigen manier. De schilderijen zijn voor de CoBrA-kunstenaars geen doek om zichzelf achter te verbergen maar een mogelijkheid om grenzen te verleggen, en hun ideeën uitdrukking te geven vanuit een eigen beeldtaal.  Elke kunstenaar heeft een eigen stijl, maar de felle, vaak ongemengde kleuren zijn bij allen erg herkenbaar.   Hoewel alles op het eerste gezicht heel erg ‘kinderlijk’ lijkt, en men vaak negatieve reacties hoort zoals ‘dat kan mijn kleine broer ook’, kan geen enkel schilderij volgens mij door een kind gemaakt zijn. Het is namelijk niet naïef.

Naast schilderijen en beeldhouwwerken wordt ook aandacht besteed aan boeken, foto’s, teksten en tijdschriften. CoBrA valt moeilijk te vatten in een aantal schilderijen, dit bijkomende documentatiemateriaal is dus meer dan welkom. Ik las er onder meer dat een schilderij volgens CoBrA geen verklaring of uitleg nodig heeft om begrepen te worden. Het schilderij is dus wat het is.

Ik zag er schilderijen van Alechinsky, Corneille, Jorn, Constant, Appel, Dotremont, Heerup en Pedersen. Er was ook een zaal te bezichtigen met schilderijen die ontstaan zijn door samenwerking tussen deze kunstenaars, waaruit nog eens blijkt dat de CoBrA de collectieve kunstbeoefening nastreefde.

Hoewel er dus een ruim aanbod is aan schilderijen, is het spijtig dat er geen grote schilderijen tentoon hingen. Toen ik vorig jaar naar de tentoonstelling van Alechinsky geweest ben, was dat namelijk wel het geval. Daardoor legt de tentoonstelling naar mijn mening te weinig de nadruk op de impact die de beweging gehad heeft. Het ging immers in tegen alle academische normen van die tijd.

Voor ik naar de tentoonstelling ging, had ik al wat negatieve reacties gehoord. Het komt immers niet zelden voor dat mensen de CoBrA kunst als ‘wat geklieder’ beschouwen. Maar volgens mij moet men kunst ook altijd in zijn tijd kunnen plaatsen: in de jaren ’40 was de CoBrA in de kunstwereld immers ongezien en erg gedurfd. Vanwege deze expressiviteit en schreeuwende kracht bewonder ik de stroming wel. Ik geef toe dat ik omwille van de esthetische meerwaarde ook liever naar een schilderij van een impressionist kijk dan naar één van een CoBrA kunstenaar. Maar misschien moet men na deze tentoonstelling wel erkennen dat kunst zich niet alleen beperkt tot esthetica.

18:16 Gepost door Eva in Kunst | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cobra, kunst |  Facebook |

Commentaren

Fantastische recensie.

Gepost door: Shake | 10-02-09

De commentaren zijn gesloten.