24-01-09

Parijs - 2 januari 2009

Tijd voor een up-date... bij het terugbladeren in mijn herinneringen belandde ik terug op 2 januari, in Parijs...

Het was al lang slechts een idee geweest om naar Parijs te gaan, maar nu werd het realiteit. Heen en terug.  Eén dag. ’s Morgens vroeg opstaan, zodat we reeds om 21:30 in de beroemde ‘ville des lumières’ het eerste ochtendlicht konden zien, weliswaar wat nevelig. En dan eindelijk: Musée d’ Orsay, waar reeds een heuse rij op de tweede dag van het nieuwe jaar stond aan te schuiven, maar we zouden in ieder geval bij de eersten zijn die Van Goghs schilderijen zouden bezoeken in 2009, bijna 119 jaar na zijn dood. En het moet gezegd worden: Musée d’Orsay is gewéldig! Het hoogtepunt is natuurlijk de zaal van Vincent Van Gogh. Zijn zelfportret was de blikvanger, mensen staan volop te fotograferen, maar dit schilderij kan niet weergeven op een simpele foto wat de expressie met je doet in werkelijkheid. Zo stond ik daar dan, face à la peinture, meegezogen in de blik van Vincent, zijn lippen op elkaar gebeten. Ik zie hem zitten, ik zie niet meer de schilder die beladen is door levenslust zoals hij in het prille begin was, ik zie een schilder die weerstand probeert te bieden aan de wervelstorm van twijfel en wanhoop die zich rondom hem afspeelt. Ik zie een schilder die met angst kijkt naar de wereld rondom zich, maar toch zie ik een schilder die al zijn energie stopt in het schilderen. Een schilder die kan vluchten in het schilderen voor de scheve blikken van de niet-begrijpenden.

vincentvg

Ook het kerkje van Auvers was erg indrukwekkend. Het blauw is niet te vergelijken met reproducties. Ook telt het duizend verschillende kleurschakeringen. Verder was er nog het portret van dokter Gachet, de slaapkamer, en vele andere. Verder zagen we ook ‘Déjeuner sur l’herbe’, met opvallende versies van Picasso. Dégas sprak me ook erg aan: ‘lorchestre de l’opéra’ bijvoorbeeld. Ook ‘Les Coquelicots’ van Monet hing er tentoon, we zagen bovendien zijn impressionistische studies van de kerk van Rouen en de waterlelies. Renoir’s ‘Moulin de la Galette’ heb ik ook nieuw ontdekt, het licht dat gefilterd wordt door de bladeren van de bomen heeft hij subliem weergegeven. “Renoir heeft altijd iets glanzends”, en als ik naar de zoete meisjesportretten keek, wist ik wat mijn vader daarmee bedoelde. Papa leerde me Toulouse-Lautrec beter kennen, met zijn grote ‘affiches’. Een meester van het weergeven van een spektakel. En dan is er nog zoveel dat ik niet gezegd heb: Pissarro, Gaugin, Cézanne…

Bovendien spreekt de setting me ook erg aan: het grote station met de stationsklok als kers op de taart zorgt meteen voor de juiste sfeer.

De opera was het volgende punt op onze agenda. De plafondschildering van Chagall is ook weer een must, een pareltje van toegepaste kunst. Bovendien is de combinatie met het goud en de versieringen van de opera zelf erg verrassend.

opera

Daarna volgde Père Lachaise; het sfeervolle kerkhof, zeker omdat er een dun laagje sneeuw over de graven lag dat weerkaatst werd in het zonlicht. Modigliani, Oscar Wilde, Edith Piaf,  De La Fontaine, Jim Morrisson, Molière, Chopin… allemaal bezocht.

Montmarte, Amélie-Poulin-sfeertje, ik hoorde reeds accordeonmuziek in mijn oren. En wat niet mocht ontbreken op onze weg: het huis van Theo, waar Vincent 2 jaar gewoond had (in Rue Lepic). –hoewel er wel een vijftal straten leken te zijn met die naam – maar dat kan ook liggen aan het feit dat mijn kaartlezen niet zo bijster goed is…

Het was een heuse klim naar boven en onder de Molen rustten we even uit, daarna wandelden we wat rond in de gezellige straatjes –helaas overspoeld door toeristen-. Aan de Sacré-Coeur kregen we uiteindelijk het idee dat de wereld aan onze voeten lag –of op z’n minst Parijs zelf -.

Het was een lange dag geweest, maar het was nog niet gedaan: Centre Pompidou wachtte op ons. Miró, Picasso, Rothko, Mondriaan, Dubuffet, Matisse, Chagall, Brancusi, Kirchner, Gris, Dix, Giacometti, Pollock…

Een echte rijkdom!

Toen zat de reis erop, we namen de Thalys terug naar Brussel, maar een deel van Parijs draag ik altijd met me mee, waaronder deze herinnering.

Commentaren

Eén van de mooiste dagen van het jaar... Absoluut (ook voor mij).

Gepost door: Frog | 24-01-09

De commentaren zijn gesloten.