28-10-08

Peter Pan

Gulliver’s Travels, David Copperfield, The beautiful and damned, mijn ogen gleden langzaam langzaam voorbij de honderden boeken. Ik hoorde door de muur de stem van de bibliothecaris. Uit nieuwsgierigheid en misschien ook wel uit heimwee, schoof ik ‘Peter Pan’ uit het rek. All children, except one, grow up’, las ik. Ik had geen haast en ging terug naar de Nederlandstalige afdeling, waar de bibliothecaris druk aan het telefoneren was. Ik ging naar de kamer waar de alfabetische volgorde begon.  Ik zette me met mijn boek tussen de rij van de C en D op een oranje stoeltje aan het raam. ‘They soon know that they will grow up, and the way Wendy knew was this. One day when she was two years old she was playing in a garden, and she plucked another flower and ran with it to her mother.’

“Mama, zijn dit hier ook allemaal leesboeken?” hoorde ik plots een meisje zeggen in de rij naast de mijne. Vervolgens rende ze samen met haar broertje voorbij de rij waar ik zat.

“I suppose she must have looked rather delightful, for Mrs. Darling put her hand to her heart and cried, oh, why can't you remain like this for ever!”’

In mijn ogen zag ik lichtroze schoentjes langzaam, voetje per voetje, twijfelend, terughoudend, maar toch nieuwsgierig naar me toe komen.

Ik deed alsof ik haar niet zag, maar toen ze steeds dichter kwam, keek ik op: een meisje, van vijf jaar schat ik, volledig in het roos gekleed en blonde lange haren stond voor me. In een flits liep ze terug weg en verstopte zich achter een rij boeken.

“This was all that passed between them on the subject, but henceforth Wendy knew that she must grow up”.

Het meisje piepte met haar hoofd van achter de boeken. Ik glimlachte.

“You always know after you are two.  two is the beginning of the end."

Ik hoorde het meisje giechelen vanachter de boeken…


2685812402_c7f3626dfa

11:57 Gepost door Eva in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: peter pan, jeugd |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.