27-03-08

Gedicht: zilte gedachten...

Zilte gedachten zweven rond

 

de kale bomen,

 

die door de tijd

 

in hun stilzwijgen

  

bevroren zijn.

  

Zilte gedachten zweven over

 

de open vlakten,

 

die in hun leegte

 

de horizon

 

                                                                   stil koesteren.

 
    

Zilte gedachten zweven op

 

de lijnen van het water,

 

die in hun eeuwigheid

 

het dunne winterlicht

  

                                                                  weerspiegelen.

 
   

Zilte gedachten zweven weg

 

op de witte woorden,

 

die je zacht

 

de zwarte duisternis

 

                                                                   in fluisterde.

 

18:19 Gepost door Eva in Schrijfsels | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.