14-08-07

Vallende sterren

Sterren sierden al fonkelend de avondlijke hemel, getekend met dezelfde stof als dromen. Soms was hun licht zacht en even later vuriger alsof ze tot leven kwamen. Ik lag op mijn rug te staren naar de met sterren bezaaide hemel. Ik beelde me in dat elke ster een dappere ridder was. Hij had eeuwig aan de hemel gestaan, neerkijkend op de wereld, naar ons, nietig kleine mensen. Hij knipoogde. Het leek wel alsof ze zo dicht bij mij stonden dat ik ze zomaar van de hemel kon plukken of dat ik ze met een zucht naar beneden kon laten vallen. En toen viel er één… Plots. Eén enkele flits. Een lijn van licht. Mijn eerste vallende ster. Een wens. Ik wenste. Er viel nog een ster. Geruisloos. En nog één… Elke ster een wens. Elke wens een droom. Ik wenste tot ik niet meer wist wat te wensen. Veertien wensen. Ik wenste dat er nog een ster viel… 

Honderd jaar later lag een klein meisje op haar rug in het gras. Ze keek naar boven, het was nacht. Boven haar stond één enkel fonkelend lichtje aan de hemel, ze vroeg zich af wat het was. De laatste ster. De laatste dappere ridder. Hij viel. Hij voelde hoe de koele lucht langs zijn harnas gleed en het voelde als een opluchting gewoon te vallen in de duisternis…En het meisje wenste dat er opnieuw een ster verscheen…

ster

11:48 Gepost door Eva in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vallende ster |  Facebook |

Commentaren

Waauw, wat een waterval van mooie woorden, die net vanuit een sterrenhemel naar beneden dwarrelen.
Bedankt voor het bezoekje aan mijn muziek-clipsblogs, er volgen in de toekomst nog wel Beatles nummers.
Gr.
P-TER

Gepost door: P-TER | 16-08-07

De commentaren zijn gesloten.