01-04-07

Sprookje: de Zilverlinde

linde

              De Zilverlinde

 

Ergens, ver weg, in het eindeloze land der seizoenen woonde een prinses van het lawaai. Ze kletste. Eeuwig. In haar land waren de mensen erg luidruchtig. Overal waar je kwam, hoorde je wel iemand praten. Alles wat men dacht, zei men. Stilte bestond niet, had ook nooit bestaan. Zelfs niet onder de zilverlinde, die erg rustig heen en weer boog en trots haar frisse groene blaadjes toonde.

Op een dag stierf de zus van de prinses. De prinses had veel verdriet. Er rolden glinsterende tranen van haar wangen. Voor het eerst in haar leven zweeg ze. Zelfs de zee stopte met ruisen en liet haar golven slapen in tranen van verdriet. Heel het koninkrijk zweeg. Je hoorde enkel het zachtjes huilen van de droevige prinses. Het land lag er mistroostig bij. Het begon te regenen, te sneeuwen, te hagelen… De bladeren van de zilverlinde kleurden bruin van verdriet en vielen op de koude, troosteloze aarde. Niemand kon nog lachen.

 

Ergens, ver weg, in het eindeloze land der seizoenen woont een oude prinses van de stilte. Ze zwijgt. Sinds eeuwig, voor zover ik weet. Door de hartvormige bladeren van een oude zilverlinde valt het zachte lentelicht als rozenblaadjes op haar wang en hult haar rosse haren in een schaduwzijde. Plots staat ze op, na duizend en drie jaar. Ze veegt het stof van haar kanten prinsessenjurk en droogt de bevroren tranen van de lakeien. In haar zware passen hoor je haar gevoel van weemoed. Ze slentert de marmeren trap af en draait de roestige sleutel van de eikenhouten poort om. De scharnieren maken een snerpend geluid en het naar binnen vallende licht strooit nostalgie over de takken van de oude zilverlinde. De prinses omarmt de boom, die herinneringen in haar diepste binnenste losmaakt. De boom is gesierd in een frisgroene kleur. ‘Net als toen…’ denkt de prinses. Zachtjes opent ze haar mond en fluistert de boom iets toe. Vanaf dat moment kan je in het eindeloze land der seizoenen de zwatelende zee terug horen.

12:00 Gepost door Eva in Schrijfsels | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verhaal, sprookje, prinses |  Facebook |

Commentaren

prinses mijn dochter noem ik al lachend mijn prinses en ze is een ongelooflijk babbelgat! mooie blog!
groeten,

Gepost door: repelsteel | 03-04-07

De commentaren zijn gesloten.