Er waren momenten dat ik dacht dat woorden te min waren voor mijn bestaan... of soms juist te ver gegrepen. Toch verlangt iets in me naar een pen, want elke pen, elk woord is tenminste een poging. Een poging om mijn gedachten niet te laten verwelken als bloemblaadjes...
104015
Wie ben ik?
Mijn dromen dromend. Mijn wensen wensend.
Mijn gedachten denkend...
dat ben ik, Eva.
Wees niet bang van een schaduw, want waar een schaduw is, is licht...
Mail
Druk op de onderstaande knop om me te mailen.
Als je je gezicht naar de zon keert, valt de schaduw achter je.
Is het niet heerlijk om te fantaseren. Denkend dat het werkelijkheid kon zijn... Ik zie mezelf als een boom met een grote kruin die naar de helderblauwe hemel staart. Hij staat daar gewoon rustig tussen zijn vrienden: de dieren, struiken en andere bomen.
Of misschien kan ik even een vlinder zijn, vrolijk tussen de bloemetjes, zonder enige zorgen aan je hoofd... zou dat niet heerlijk zijn?
Volgende pagina
